شهرآشوب

از روزي كه ملت هاي اروپايي با طعم تلخ و عطر خوش قهوه آشنا شدند تا امروز، همواره جر و بحث هاي بي پاياني ميان مردم فرانسه، ايتاليا، اتريش، مجارستان، لهستان و يونان درباره اين نوشيدني و بر سر اينكه چه قومي قهوه را زودتر كشف كرد و چه كساني مي توانند يك فنجان قهوه را بهتر درست كنند، جريان داشته است. البته ايرانيان معمولا در اين بحث شركت نداشته و تمايل چنداني به قهوه نشان ندادند. در قهوه خانه هاي ايراني چاي به سرعت جاي قهوه را گرفت و از قهوه چيزي به جز نام قهوه خانه باقي نماند، به طوري كه صرفنظر از اقليت هاي ارمني و آسوري تا سالها رسم نوشيدن قهوه در خانه هاي ايراني تقريبا به مجالس سوگواري منحصر شد كه آنهم تقليد ناقصي از قهوه عربي بود. البته در اين ميان قهوه موسوم به قجري نيز جاي خاص خود را در فرهنگ ايراني باز كرد. امروز البته قهوه اقبال عمومي بيشتري در ميان ما يافته است و گذشته از قهوه ترك كه بسياري از ما به خاطر فال قهوه، نوشيدن آن را از هم ميهنان ارمني خود آموخته ايم، اشكال گوناگون قهوه اروپايي، قهوه فرانسه، شير قهوه، اسپرسو، كاپوچينو، قهوه فوري و كافه گلاسه نيز طرفداران فراوان پيدا كرده و به دنبال آن كافي شاپ ها و قهوه سراها در شهرهاي بزرگ پر شد از علاقه مندان به نوشيدن انواع قهوه.

كاشفان قهوه!

قهوه خشك، صورت برشته و ساييده ميوه لوبيامانند درختي است كه در اصل بومي مناطق استوايي آفريقا بوده است. گويا بوميان آفريقا از روزگار قديم دانه هاي برشته قهوه را مي جويده و مي خورده اند.

نخستين بار در قرن چهاردهم ميلادي، بازرگانان عرب، قهوه را از سواحل شرقي آفريقا به يمن بردند و از آن زمان به بعد يمن به مركز صدور اين كالاي نوظهور تبديل شد. شهرهاي بزرگ خاورميانه، دمشق، شام، حلب، بغداد و كم كم قاهره و استانبول، اولين مشتريان قهوه بودند. يك قرن بعد ديگر نوشيدن قهوه جزو عادت هاي ثابت اعيان تركيه عثماني شد، به طوري كه در سال 1669، وقتي سليمان آقا، سفير سلطان عثماني به دربار لويي چهاردهم مي رود، ديگر نمي تواند بدون قهوه سفر كند! سليمان آقا به پاريس رفت و در منزل شخصي خود اقامت كرد و به اين ترتيب رجال و خانم هاي دربار فرانسه در منزل سفير سلطان عثماني، براي نخستين بار با راه و رسم نوشيدن قهوه آشنا شدند و ظاهرا اين نوشيدني تلخ آنقدر به مذاقشان شيرين آمد كه چندي بعد شروع كردند به وارد كردن قهوه از خاورميانه به پاريس. علاوه بر اين، جنگ هاي مكرر قرن 16 و 17 ميلادي نيز در رواج قهوه موثر واقع شد. سربازان ترك در جنگ هايي كه ميان امپراتوري عثماني و امپراتوري اتريش و مجارستان جريان داشت، نوشيدن قهوه را به قلمرو هابسبورگ و سپس آلمان و ايتاليا نيز سرايت دادند. به اين ترتيب كم كم قهوه از حالت گياهي بومي و ناشناس به نوشيدني همه گير و مشهور تبديل شد. نخستين قهوه خانه يا كافه اروپا هم در اوايل قرن هفدهم در بندر ونيز كه پايگاه ورود قهوه به اروپا بوده است، باز شد. بعدها هلندي ها و انگليسي ها نهال قهوه را به مستعمرات خود بردند و كشت و پرورش قهوه را در مزارع وسيعي در هندوستان، سيلان و جاوه آغاز كردند. نوشيدن قهوه از همين كشورها اندك اندك به آمريكاي مركزي و جنوبي هم گسترش يافت تا امروز كه بيشترين مقدار قهوه در آمريكاي جنوبي توليد مي شود و بزرگترين مصرف كننده آن، آمريكاي شمالي است.

درخت قهوه

درخت قهوه برگ هايي هميشه سبز و زيبا دارد، گياهي از تيره Coffee كه بيشتر از يك سوم مردم جهان هر روز آن را به عنوان يك نوشيدني محبوب مي نوشند. واژه قهوه برگرفته از زبان عربي و به معناي تحريك كننده و زائل كننده اشتهاست. درخت قهوه بين هفت تا 10 متر بلندي دارد و در هواي گرم و مرطوب رشد مي كند. عطر گل هاي كوچك و سفيد اين درخت بي شباهت به بوي خوش گل ياسمن نيست. بهترين و مرغوب ترين قهوه كه طعم و عطر منحصر به فردي دارد از بوته اي به نام Arabica در برزيل به دست مي آيد. تانزانيا و اتيوپي نيز دو كشور مهم توليدكننده قهوه هستند كه محصول آنها بو و مزه مخصوصي دارد. در ايران حدود هزار سال پيش، حكيم ابوعلي سينا در كتاب خود، شرح جامعي از خواص قهوه داده است. امروز بر اساس آمارهاي به دست آمده، حدود 89 درصد از مردم جهان قهوه و چاي يا هر دو آنها را مصرف مي كنند و حدود 30 درصد از مردم دنيا قهوه را به هر نوشيدني گرم ديگر ترجيح مي دهند.

نوشيدني مضر يا مفيد؟

كافئين موجود در قهوه در طولاني مدت و بر اثر استفاده بي رويه مي تواند اعتيادآور و مضر باشد، اما چون اين نوع اعتياد زيان آور نيست، مصرف آن در ميان مردم همچنان رواج دارد. كافئين در طول روز به شكل هاي گوناگون از راه نوشيدن انواع نوشابه هاي گازدار، شكلات ها و قهوه وارد بدن مي شود. كافئين موجود در يك فنجان قهوه حدود 150 سي سي است. قهوه اي كه با آب جوش قطره اي تهيه مي شود، 60 تا 180 ميلي گرم كافئين دارد. قهوه ترك داراي 40 تا 170 ميلي گرم كافئين و ميانگين 100 ميلي گرم است. نسكافه فرانسوي (قهوه آماده) داراي 30 تا 120 ميلي گرم كافئين و ميانگين كافئين 75 ميلي گرم است. نسكافه فرانسوي بدون كافئين داراي يك تا پنج ميلي گرم كافئين است. امروز پژوهشگران درباره كافئين موجود در قهوه، نظريات مختلف و گاهي حتي متضاد ابراز مي كنند. گروهي از پژوهشگران به اين نتيجه رسيده اند كه قهوه موجب پيدايش سرطان در انسان مي شود و گروهي نيز معتقدند كه كافئين باعث تحريك بيماران رواني مي شود. اما در 1998 يك نشريه پزشكي مدعي شد كه بر اساس آزمايش هاي انجام شده، قهوه با تحت تاثير قرار دادن سلول هاي سرطاني، باعث توقف رشد اين سلول ها مي شود و علاوه بر اين بر تيزهوشي و آرامش نوشندگان نيز مي افزايد.

به نظر مي رسد بهترين و مطمئن ترين راه، رعايت حد اعتدال در مصرف اين نوشيدني بحث برانگيز و دلپذير باشد. افرادي كه از بالا بودن فشار خون يا بيماري تپش قلبي رنج مي برند و همچنين خانم هاي باردار، بهتر است در مصرف قهوه زياده روي نكنند.

قهوه هاي فوري

قهوه را به دو صورت درست مي كنند؛ با دُرد يا صاف نشده و بي درد يا صاف شده. قهوه عربي و قهوه ترك را با درد درست مي كنند. قهوه عربي، سياهرنگ و تلخ است، اما قهوه ترك، رنگي ترش و مزه اي متمايل به شيريني دارد. اروپاييان اما معمولا درد قهوه را از آب آن جدا مي كنند. به همين خاطر قهوه اروپايي هميشه درشت تر از قهوه عربي و ترك سائيده مي شود. قهوه برخلاف چاي نياز به دم كردن ندارد، چراكه ماده عطري، رنگي و موثر آن به محض تماس با آب جوش آزاد مي شود. در نيمه دوم قرن بيستم، انواع قهوه فوري (instand coffee) نيز در بازار اروپا و آمريكا عرضه شد. اين قهوه در واقع شيره تبخير شده قهوه صاف و عصاره دانه قهوه است كه نيازي به قهوه جوش ندارد و با حل كردن كمي از آن در يك فنجان آب جوش، قهوه آماده به دست مي آيد. اين نوع قهوه در آغاز مخالفان جدي در ميان طرفداران قهوه داشت، چراكه قهوه نوشان حرفه اي معتقد بودند طعم و عطر واقعي اين نوشيدني در بسته بندي هاي قهوه فوري از دست مي رود، اما امروز با پيشرفت فن آوري توليد قهوه فوري، ديگر فاصله ميان كيفيت اين دو نوع قهوه به كلي از ميان رفته و حتي قهوه فوري طرفداران بيشتري پيدا كرده است، چراكه اين نوع قهوه معمولا پس از سايش، پروسه توليد را طي مي كند و در حقيقت به نوعي پرورده و خوش طعم مي شود.

اولين شركتي كه قهوه فوري را راهي بازار جهاني قهوه كرد، شركت معروف Nestle بود. با ورود بسته هاي Nestle Coffee به ايران، اصطلاح نسكافه نيز ميان علاقه مندان به نوشيدن قهوه رواج يافت. به اين ترتيب اصطلاح نسكافه به نوعي اختراع ايرانيان قهوه نوش به حساب مي آيد.

هر كيلو قهوه آماده يا فوري بين 25 تا 30 هزار تومان به فروش مي رسد، اما بسته بندي هاي كوچك در وزن هاي مختلف هم در بازار وجود دارد كه هريك قيمت خاص خود را دارند. معروف ترين قهوه هاي آماده كه معمولا در بسته هاي 20 گرمي و با نام كلي? 33in1 به فروش مي رسد Eagel Ring، Coffee Ring، Super Coffee mix original و Gold Eagel هستند كه از 100 تا 200 و گاه 250 تومان به فروش مي رسند، اما قيمت قهوه فرانسه و ترك ايراني در بازار كيلويي 4 هزار تومان و انواع خارجي آن از 12 هزار تا 30 هزار تومان متغير است. قهوه سائيده شده كه معمولا آب جوش از آن مي گذرانند و صافش مي كنند، نمي تواند حداكثر كيفيت را داشته باشد. درواقع اين قهوه همان كيفيت طبيعي را دارد، اما كيفيت قهوه هاي فوري قابل تغيير است و مي تواند بسيار متغير باشد. قهوه فوري، حاصل پيشرفت تكنولوژي در زمينه تهيه انواع قهوه است و اغلب طعم و بوي بسيار مطبوعي دارد.

همه قهوه هايي كه مي نوشيم!

انواع قهوه بر اساس نوع مصرف و مقدار سايش و تركيبات آن متغير است. قهوه ترك، قهوه اسپرسو،

قهوه عربي، قهوه فرانسه، كاپوچينو، موكا، فراپه و ... انواع مشهور اين نوشيدني هستند. قهوه ترك را در قهوه جوش و در تركيه غالبا سر ميز، روي چراغ الكلي هاي كوچك و ظريف طي مراسم جالبي درست مي كنند. قهوه اسپرسو نيز كه نخستين بار در ايتاليا تهيه شد، معمولا در فنجان هاي كوچك پيش از ظهر يا بعد از ناهار نوشيده مي شود.

تلخي قهوه عربي بسيار بيشتر از ساير انواع قهوه هاست و رنگ آنهم به سياهي مي زند، اما آنچه در ميان مردم ما به عنوان قهوه فرانسه معروف است، در واقع قهوه ساده اي است كه با ريختن آب جوش روي قهوه سائيده و صاف كردن آن پس از چند لحظه به دست مي آيد و در فنجان هاي نسبتا بزرگ با شير يا بدون شير، شيرين يا تلخ نوشيده مي شود. قهوه فرانسه خشك به درشتي شكر و به رنگ قهوه اي سير است. كاپوچينو هم نوعي شير قهوه ايتاليايي است. كاپوچين، نام فرقه اي از راهبان كاتوليك است كه معمولا چهره اي رنگ پريده دارند و كلاهي سياه به سر مي گذارند. فنجان قهوه كاپوچينو با آن همه كف شير و گرد كاكائو و دارچين، ظاهرا به نظر ايتاليايي ها شبيه قيافه راهبان كاپوچين بوده است!

آنچه مسلم است، قهوه گياه مفيدي است. هم نوشيدني مطبوعي از آن به دست مي آيد و هم از تفاله آن مي توان استفاده كرد. تفاله قهوه براي گرفتن بوي زهم و ساير بوهاي نامطبوع دست بسيار موثر است. از اين تفاله براي رنگ كردن مو هم مي توان استفاده كرد.

از روزي كه ملت هاي اروپايي با طعم تلخ و عطر خوش قهوه آشنا شدند تا امروز، همواره جر و بحث هاي بي پاياني ميان مردم فرانسه، ايتاليا، اتريش، مجارستان، لهستان و يونان درباره اين نوشيدني و بر سر اينكه چه قومي قهوه را زودتر كشف كرد و چه كساني مي توانند يك فنجان قهوه را بهتر درست كنند، جريان داشته است. البته ايرانيان معمولا در اين بحث شركت نداشته و تمايل چنداني به قهوه نشان ندادند. در قهوه خانه هاي ايراني چاي به سرعت جاي قهوه را گرفت و از قهوه چيزي به جز نام قهوه خانه باقي نماند، به طوري كه صرفنظر از اقليت هاي ارمني و آسوري تا سالها رسم نوشيدن قهوه در خانه هاي ايراني تقريبا به مجالس سوگواري منحصر شد كه آنهم تقليد ناقصي از قهوه عربي بود. البته در اين ميان قهوه موسوم به قجري نيز جاي خاص خود را در فرهنگ ايراني باز كرد. امروز البته قهوه اقبال عمومي بيشتري در ميان ما يافته است و گذشته از قهوه ترك كه بسياري از ما به خاطر فال قهوه، نوشيدن آن را از هم ميهنان ارمني خود آموخته ايم، اشكال گوناگون قهوه اروپايي، قهوه فرانسه، شير قهوه، اسپرسو، كاپوچينو، قهوه فوري و كافه گلاسه نيز طرفداران فراوان پيدا كرده و به دنبال آن كافي شاپ ها و قهوه سراها در شهرهاي بزرگ پر شد از علاقه مندان به نوشيدن انواع قهوه.

كاشفان قهوه!

قهوه خشك، صورت برشته و ساييده ميوه لوبيامانند درختي است كه در اصل بومي مناطق استوايي آفريقا بوده است. گويا بوميان آفريقا از روزگار قديم دانه هاي برشته قهوه را مي جويده و مي خورده اند.

نخستين بار در قرن چهاردهم ميلادي، بازرگانان عرب، قهوه را از سواحل شرقي آفريقا به يمن بردند و از آن زمان به بعد يمن به مركز صدور اين كالاي نوظهور تبديل شد. شهرهاي بزرگ خاورميانه، دمشق، شام، حلب، بغداد و كم كم قاهره و استانبول، اولين مشتريان قهوه بودند. يك قرن بعد ديگر نوشيدن قهوه جزو عادت هاي ثابت اعيان تركيه عثماني شد، به طوري كه در سال 1669، وقتي سليمان آقا، سفير سلطان عثماني به دربار لويي چهاردهم مي رود، ديگر نمي تواند بدون قهوه سفر كند! سليمان آقا به پاريس رفت و در منزل شخصي خود اقامت كرد و به اين ترتيب رجال و خانم هاي دربار فرانسه در منزل سفير سلطان عثماني، براي نخستين بار با راه و رسم نوشيدن قهوه آشنا شدند و ظاهرا اين نوشيدني تلخ آنقدر به مذاقشان شيرين آمد كه چندي بعد شروع كردند به وارد كردن قهوه از خاورميانه به پاريس. علاوه بر اين، جنگ هاي مكرر قرن 16 و 17 ميلادي نيز در رواج قهوه موثر واقع شد. سربازان ترك در جنگ هايي كه ميان امپراتوري عثماني و امپراتوري اتريش و مجارستان جريان داشت، نوشيدن قهوه را به قلمرو هابسبورگ و سپس آلمان و ايتاليا نيز سرايت دادند. به اين ترتيب كم كم قهوه از حالت گياهي بومي و ناشناس به نوشيدني همه گير و مشهور تبديل شد. نخستين قهوه خانه يا كافه اروپا هم در اوايل قرن هفدهم در بندر ونيز كه پايگاه ورود قهوه به اروپا بوده است، باز شد. بعدها هلندي ها و انگليسي ها نهال قهوه را به مستعمرات خود بردند و كشت و پرورش قهوه را در مزارع وسيعي در هندوستان، سيلان و جاوه آغاز كردند. نوشيدن قهوه از همين كشورها اندك اندك به آمريكاي مركزي و جنوبي هم گسترش يافت تا امروز كه بيشترين مقدار قهوه در آمريكاي جنوبي توليد مي شود و بزرگترين مصرف كننده آن، آمريكاي شمالي است.

درخت قهوه

درخت قهوه برگ هايي هميشه سبز و زيبا دارد، گياهي از تيره Coffee كه بيشتر از يك سوم مردم جهان هر روز آن را به عنوان يك نوشيدني محبوب مي نوشند. واژه قهوه برگرفته از زبان عربي و به معناي تحريك كننده و زائل كننده اشتهاست. درخت قهوه بين هفت تا 10 متر بلندي دارد و در هواي گرم و مرطوب رشد مي كند. عطر گل هاي كوچك و سفيد اين درخت بي شباهت به بوي خوش گل ياسمن نيست. بهترين و مرغوب ترين قهوه كه طعم و عطر منحصر به فردي دارد از بوته اي به نام Arabica در برزيل به دست مي آيد. تانزانيا و اتيوپي نيز دو كشور مهم توليدكننده قهوه هستند كه محصول آنها بو و مزه مخصوصي دارد. در ايران حدود هزار سال پيش، حكيم ابوعلي سينا در كتاب خود، شرح جامعي از خواص قهوه داده است. امروز بر اساس آمارهاي به دست آمده، حدود 89 درصد از مردم جهان قهوه و چاي يا هر دو آنها را مصرف مي كنند و حدود 30 درصد از مردم دنيا قهوه را به هر نوشيدني گرم ديگر ترجيح مي دهند.

نوشيدني مضر يا مفيد؟

كافئين موجود در قهوه در طولاني مدت و بر اثر استفاده بي رويه مي تواند اعتيادآور و مضر باشد، اما چون اين نوع اعتياد زيان آور نيست، مصرف آن در ميان مردم همچنان رواج دارد. كافئين در طول روز به شكل هاي گوناگون از راه نوشيدن انواع نوشابه هاي گازدار، شكلات ها و قهوه وارد بدن مي شود. كافئين موجود در يك فنجان قهوه حدود 150 سي سي است. قهوه اي كه با آب جوش قطره اي تهيه مي شود، 60 تا 180 ميلي گرم كافئين دارد. قهوه ترك داراي 40 تا 170 ميلي گرم كافئين و ميانگين 100 ميلي گرم است. نسكافه فرانسوي (قهوه آماده) داراي 30 تا 120 ميلي گرم كافئين و ميانگين كافئين 75 ميلي گرم است. نسكافه فرانسوي بدون كافئين داراي يك تا پنج ميلي گرم كافئين است. امروز پژوهشگران درباره كافئين موجود در قهوه، نظريات مختلف و گاهي حتي متضاد ابراز مي كنند. گروهي از پژوهشگران به اين نتيجه رسيده اند كه قهوه موجب پيدايش سرطان در انسان مي شود و گروهي نيز معتقدند كه كافئين باعث تحريك بيماران رواني مي شود. اما در 1998 يك نشريه پزشكي مدعي شد كه بر اساس آزمايش هاي انجام شده، قهوه با تحت تاثير قرار دادن سلول هاي سرطاني، باعث توقف رشد اين سلول ها مي شود و علاوه بر اين بر تيزهوشي و آرامش نوشندگان نيز مي افزايد.

به نظر مي رسد بهترين و مطمئن ترين راه، رعايت حد اعتدال در مصرف اين نوشيدني بحث برانگيز و دلپذير باشد. افرادي كه از بالا بودن فشار خون يا بيماري تپش قلبي رنج مي برند و همچنين خانم هاي باردار، بهتر است در مصرف قهوه زياده روي نكنند.

قهوه هاي فوري

قهوه را به دو صورت درست مي كنند؛ با دُرد يا صاف نشده و بي درد يا صاف شده. قهوه عربي و قهوه ترك را با درد درست مي كنند. قهوه عربي، سياهرنگ و تلخ است، اما قهوه ترك، رنگي ترش و مزه اي متمايل به شيريني دارد. اروپاييان اما معمولا درد قهوه را از آب آن جدا مي كنند. به همين خاطر قهوه اروپايي هميشه درشت تر از قهوه عربي و ترك سائيده مي شود. قهوه برخلاف چاي نياز به دم كردن ندارد، چراكه ماده عطري، رنگي و موثر آن به محض تماس با آب جوش آزاد مي شود. در نيمه دوم قرن بيستم، انواع قهوه فوري (instand coffee) نيز در بازار اروپا و آمريكا عرضه شد. اين قهوه در واقع شيره تبخير شده قهوه صاف و عصاره دانه قهوه است كه نيازي به قهوه جوش ندارد و با حل كردن كمي از آن در يك فنجان آب جوش، قهوه آماده به دست مي آيد. اين نوع قهوه در آغاز مخالفان جدي در ميان طرفداران قهوه داشت، چراكه قهوه نوشان حرفه اي معتقد بودند طعم و عطر واقعي اين نوشيدني در بسته بندي هاي قهوه فوري از دست مي رود، اما امروز با پيشرفت فن آوري توليد قهوه فوري، ديگر فاصله ميان كيفيت اين دو نوع قهوه به كلي از ميان رفته و حتي قهوه فوري طرفداران بيشتري پيدا كرده است، چراكه اين نوع قهوه معمولا پس از سايش، پروسه توليد را طي مي كند و در حقيقت به نوعي پرورده و خوش طعم مي شود.

اولين شركتي كه قهوه فوري را راهي بازار جهاني قهوه كرد، شركت معروف Nestle بود. با ورود بسته هاي Nestle Coffee به ايران، اصطلاح نسكافه نيز ميان علاقه مندان به نوشيدن قهوه رواج يافت. به اين ترتيب اصطلاح نسكافه به نوعي اختراع ايرانيان قهوه نوش به حساب مي آيد.

هر كيلو قهوه آماده يا فوري بين 25 تا 30 هزار تومان به فروش مي رسد، اما بسته بندي هاي كوچك در وزن هاي مختلف هم در بازار وجود دارد كه هريك قيمت خاص خود را دارند. معروف ترين قهوه هاي آماده كه معمولا در بسته هاي 20 گرمي و با نام كلي? 33in1 به فروش مي رسد Eagel Ring، Coffee Ring، Super Coffee mix original و Gold Eagel هستند كه از 100 تا 200 و گاه 250 تومان به فروش مي رسند، اما قيمت قهوه فرانسه و ترك ايراني در بازار كيلويي 4 هزار تومان و انواع خارجي آن از 12 هزار تا 30 هزار تومان متغير است. قهوه سائيده شده كه معمولا آب جوش از آن مي گذرانند و صافش مي كنند، نمي تواند حداكثر كيفيت را داشته باشد. درواقع اين قهوه همان كيفيت طبيعي را دارد، اما كيفيت قهوه هاي فوري قابل تغيير است و مي تواند بسيار متغير باشد. قهوه فوري، حاصل پيشرفت تكنولوژي در زمينه تهيه انواع قهوه است و اغلب طعم و بوي بسيار مطبوعي دارد.

همه قهوه هايي كه مي نوشيم!

انواع قهوه بر اساس نوع مصرف و مقدار سايش و تركيبات آن متغير است. قهوه ترك، قهوه اسپرسو،

قهوه عربي، قهوه فرانسه، كاپوچينو، موكا، فراپه و ... انواع مشهور اين نوشيدني هستند. قهوه ترك را در قهوه جوش و در تركيه غالبا سر ميز، روي چراغ الكلي هاي كوچك و ظريف طي مراسم جالبي درست مي كنند. قهوه اسپرسو نيز كه نخستين بار در ايتاليا تهيه شد، معمولا در فنجان هاي كوچك پيش از ظهر يا بعد از ناهار نوشيده مي شود.

تلخي قهوه عربي بسيار بيشتر از ساير انواع قهوه هاست و رنگ آنهم به سياهي مي زند، اما آنچه در ميان مردم ما به عنوان قهوه فرانسه معروف است، در واقع قهوه ساده اي است كه با ريختن آب جوش روي قهوه سائيده و صاف كردن آن پس از چند لحظه به دست مي آيد و در فنجان هاي نسبتا بزرگ با شير يا بدون شير، شيرين يا تلخ نوشيده مي شود. قهوه فرانسه خشك به درشتي شكر و به رنگ قهوه اي سير است. كاپوچينو هم نوعي شير قهوه ايتاليايي است. كاپوچين، نام فرقه اي از راهبان كاتوليك است كه معمولا چهره اي رنگ پريده دارند و كلاهي سياه به سر مي گذارند. فنجان قهوه كاپوچينو با آن همه كف شير و گرد كاكائو و دارچين، ظاهرا به نظر ايتاليايي ها شبيه قيافه راهبان كاپوچين بوده است!

آنچه مسلم است، قهوه گياه مفيدي است. هم نوشيدني مطبوعي از آن به دست مي آيد و هم از تفاله آن مي توان استفاده كرد. تفاله قهوه براي گرفتن بوي زهم و ساير بوهاي نامطبوع دست بسيار موثر است. از اين تفاله براي رنگ كردن مو هم مي توان استفاده كرد.