شهرآشوب

نوروز فرصتي دست داد تا به اتفاق خانواده چند روزي به استهبان و يا همان ستهبان خودمان برويم و در آنجا به گذران عمر و زندگي مشغول باشيم. استهبان واقعا منطقه اي بكر و منحصر به فرد با استعدادهاي ويژه مادي و معنوي است. از هر لحاظ كه شما بفرمائيد دل انگيز و به عبارتي پاسخي برايتان دارم و دارد!

بگذريم از اينكه به لطف مديريت ضعيف مديران آن وضعيت آن زياد توفيري با 10 – 15 سال گذشته ندارد و حتي ممكن است بدتر شده باشد اما واقعا اين منطقه، منطقه اي بسيار زيبا و دلنشين است.

در اين ايام فرصت مطالعه كوتاهي نيز به من دست داد تا به تفرج در اقصي نقاط آن پرداخته و كنكاشي به جهت تحول در احوال خود بنمايم.

هر روز صبح به اتفاق جمعي از جوانان سحرخيز من جمله اخوي گرام، پسرخاله عزيز و ديگر اعوان و انصار به كوههاي جنوب استهبان مي رفتيم و تا نزديك هاي ظهر در آنجا مي مانديم. و صد البته كه صبحانه را نيز به جهت اينكه خداي ناكرده نيروي مان به تحليل نرود با خود برده و در آنجا مصروف خود و ديگران مي نموديم. به لطف و حمد خدا بجز يك يا دو روز هر روز كارمان همين بود. ظهر در كنار خانواده عيال عزيز بوديم يا نبوديم در خانه به خود مي پرداختيم و عصر هم به مكاشفه در احوال خويشان و اقوام عزيز مشغول بوديم.

بگذريم از خرابي دستشويي هاي بسيار كوههاي جنوب آن و عدم رسيدگي دوستان، هر چند بي انصاف نباشم كه طي تماسي كه با تنها شهردار موجود در كره زمين براي استهبان كه گرفتم ايشان في الفور فرداي آن نسبت به نظافت منطقه كوهستاني اقدام نمودند وليكن مي خواهم بگويم كه فرصت در استهبان معنا و مفهومي ندارد.

خودروهاي رهگذر معدود اما قابل تامل كه در اين ايام به استهبان آمدند و مردمي كه به تفرج در اين منطقه مي پرداختند همه اذعان به عدم وجود مديريت در اين مجموعه ها داشتند.

خيلي ساده است در اين 15 – 20 روز به سادگي مي شد بهتر از اين چند نفري به مديريت امور در اين منطقه بپردازند. چند نفر به ساماندهي پاركينگ كوهستان در دو يا سه نقطه، چند نفر به مواظبت از دستشويي ها و دريافت وجه از استفاده كنندگان، چندين نفر به ارائه خدمات غذايي.

و در اين ميان سخنان فرماندار مكرم شهر برايم جالب توجه و بسيار تاسف برانگيز بود و آن اينكه ايشان در بخشي از سخنان خود گفته بودند "كه زياد تلاش كردم هر كاري كه نكردم نتوانستم"!

خيلي خيلي تشكر كردم البته به صورت غير حضوري و برايش آرزوي "به به و توفيق فراوان" كردم و يادم به حكايت پرواز خروس افتاد كه در نهايت گفت نتوانستم! با خودم گفتم كه خروس عزيز پرواز قصه اي تخصصي و حرفه اي براي ديگران است شما مشغول كار در حوزه تخصصي خود باشيد.

نه اينكه بخواهم محمد جواد خان را آدمي ناآگاه و يا ناتوان فرض كنم بلكه مي خواهم بگويم كه حد و اندازه استهبان بسيار بزرگتر از اين اندازه است كه ايشان مديريتش را بر عهده بگيرند. دقيقا مثال شلوار 2 يا 3 ايكس لارج و آدم مديوم (متوسط)، هم لباس و هم ملبوس هر دو به هدر مي روند.

و صد البته كه عليرغم اين همه ايرادات استهبان عدم تخريبش را تا اندازه زيادي مرهون آدمهايي امثال جناب سيد محمد مرشدي و ميرزا محمد علي خان حسيني دام عزهم است كه ان شاء الله خدا زيادش كند و مستدام بداردشان. ان شاء الله

فارغ از اينكه در مورد ماهيت و هدف فيلم زن دوم بخواهم بنويسم بايد به يكي از شاخصه هايي كه برداشت من از اين فيلمه اشاره كنم و اون اين كه دنيا دنيا همه چي رو به همه مي ده نه به يك نفر!

ايثار، از خودگذشتگي، جربزه، جسارت، صداقت و صراحت رو به يكي مي ده منزلت، پول و ثروت، توان بازي كردن با احساسات ديگران رو به يكي ديگه؛

نه اينكه بخواهم بگم بهرام جربزه نداشت، بلكه مي خواهم به اينكه اعتراف كنم كه اميري كه واسه مملكت و كشورش از خودش گذشته نمي تونه در عين نيازمندي ببينه كه يك نفر پاسوز اون بشه، اونو آزاد مي زاره تا بره از جواني و ... استفاده كامل كنه، نمي خواهد بهش ترحم بشه!

اما هموني رو كه تو سختي خودش به كار نمي گيردش ولي در كمال بزرگواري در لحظه سخت زندگي به كمكش مي آيد و از اون حمايت مي كنه.

جرأت اينو هم داره كه به فرزند خوندش بگه همه ي اون چيزايي رو كه ممكنه از دستش بده و با صداقت دنيا رو ترك مي كنه.

فقط مي خواهم بگم اين فيلم اشك منو در آورد تا بهم بگه مرام پول نيست، تن سالم و پرستيژ نيست. بلكه مرام چيزيه كه به همه كس نمي دهندش.

پرطاووس قشنگ است به كركس ندهندش!

به گزارش بخش هنرهاي تجسمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، فريدون رضوي‌کيا، رييس بنياد علمي پژوهشي معماري و شهرسازي ايران اعلام كرده است كه با توجه به نامگذاري روز سوم ارديبهشت‌ماه به‌عنوان روز ملي کارآفريني توسط هيأت دولت، ثبت روز مذکور که مصادف با بزرگداشت شيخ بهايي است، به‌عنوان روز ملي معمار منتفي است.

به‌گفته‌ي او با پيگيري‌هاي حوزه معاونت شهرسازي و معماري وزارت مسکن و نظر مساعد و تاييد نهايي مقام عالي وزارت، 24 بهمن ماه، سالروز وفات قوام‌الدين شيرازي معمار برجسته‌ي ايراني به‌عنوان روز ملي معمار به شوراي عالي انقلاب فرهنگي پيشنهاد شده و به‌زودي به‌صورت رسمي اعلام مي‌شود.

وي اظهار اميدواري کرد: با ثبت روز ملي معمار در تقويم رسمي کشور، مسؤولان به حرفه‌ي معماري و جايگاه آن توجه بيشتري داشته تا زمينه پيشرفت معماري ايران فراهم شود.

دبيرکل ستاد بزرگداشت روز معمار و هفته معماري در ادامه آمادگي اين ستاد براي برگزاري مجموعه برنامه‌هاي نکوداشت مقام معمار را اعلام و افزوده است: با هماهنگي صورت گرفته با روساي دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالي در سراسر کشور، يک نفر از معاونان يا اعضاي هيأت علمي دانشگاه به‌عنوان دبير کميته بزرگداشت روز ملي معمار منصوب شده است و با هماهنگي‌هاي انجام شده با وزارت علوم تحقيقات و فناوري، سازمان مرکزي دانشگاه آزاد اسلامي، سازمان نظام مهندسي ساختمان، دانشگاه پيام نور و دانشگاه جامع علمي کاربردي بودجه مناسبي از محل اعتبارات پژوهشي در نظر گرفته شده که پس از اعلام رسمي روز ملي معمار توسط شوراي عالي انقلاب فرهنگي پيگيري لازم جهت تخصيص آن به دانشگاهها و مراکز آموزش عالي به‌عمل خواهد آمد.

قوام‌الدين زين‌الدين شيرازي، معمار برجسته ايراني، در شيراز متولد شده و در سال 818 هجري قمري به‌دستور گوهرشاد بيگم، همسر شاهرخ ميرزا شروع به ساخت مسجد گوهرشاد در شهر مشهد مي‌كند.

بناي مسجد مذکور در سال 821 هجري قمري به پايان رسيده و قوام‌الدين شيرازي در سال 841 هجري قمري دارفاني را وداع مي‌گويد.

مسجد گوهرشاد در مشهد مقدس، مدرسه غياثيه خرگرد، بقعه تربت جام، مقبره الغ بيگ فرزند شاهرخ در سمرقند و مسجد گوهرشاد در هرات از آثار معماري اين هنرمند ايراني است.