فارغ از اينكه در مورد ماهيت و هدف فيلم زن دوم بخواهم بنويسم بايد به يكي از شاخصه هايي كه برداشت من از اين فيلمه اشاره كنم و اون اين كه دنيا دنيا همه چي رو به همه مي ده نه به يك نفر!

ايثار، از خودگذشتگي، جربزه، جسارت، صداقت و صراحت رو به يكي مي ده منزلت، پول و ثروت، توان بازي كردن با احساسات ديگران رو به يكي ديگه؛

نه اينكه بخواهم بگم بهرام جربزه نداشت، بلكه مي خواهم به اينكه اعتراف كنم كه اميري كه واسه مملكت و كشورش از خودش گذشته نمي تونه در عين نيازمندي ببينه كه يك نفر پاسوز اون بشه، اونو آزاد مي زاره تا بره از جواني و ... استفاده كامل كنه، نمي خواهد بهش ترحم بشه!

اما هموني رو كه تو سختي خودش به كار نمي گيردش ولي در كمال بزرگواري در لحظه سخت زندگي به كمكش مي آيد و از اون حمايت مي كنه.

جرأت اينو هم داره كه به فرزند خوندش بگه همه ي اون چيزايي رو كه ممكنه از دستش بده و با صداقت دنيا رو ترك مي كنه.

فقط مي خواهم بگم اين فيلم اشك منو در آورد تا بهم بگه مرام پول نيست، تن سالم و پرستيژ نيست. بلكه مرام چيزيه كه به همه كس نمي دهندش.

پرطاووس قشنگ است به كركس ندهندش!