پسر گلم می خوام در مورد آینده باهات حرف بزنم، آینده ای که وقتی به سن من رسیدی بسیار زمان از آن گذشته باشد و تویی و هزاران دریغ و افسوس کارهایی که نباید می کردی و آنها را انجام داده و یا انجام نداده و باید انجام می دادی.

هیچ وقت عمر خود را بیش از یک سوم از شبانه روز به خواب و استراحت عادت نده چرا که پس از مردن مجال تا ابد خوابیدن را خواهی یافت.

شب را زود به بستر برو تا که صبحگاهان توان از خواب بلندشدن را داشته باشی، و فراموش نکن که بسیار گفته اند که سحرخیز باش تا کامروا باشی.

گذران وقتت را به همنشینی با افرادی که از آنها ترا فایده ای درخور شان نیست تباه نساز، داستان رسیدن گل خوشبو به دست فردی در حمام را بخوان تا که فایده همنشین خوب و دانا برای تو بیشتر آشکار گردد.

آنچه را که بلدی به دیگران بیاموز و خیالت راحت باشد که آنچه را می اموزی بسیار کمتر از آنی است که در این تعاملها فرا می گیری.

دستگیر بیچارگان باش و آنها را در همه حال یاری نما، و سعی کن که ترس از ناداری ترا از کمک به دیگران واندارد.

همت بلند دار که مردان بلند همت از همت بلند به جایی رسیده اند.

نسبت به اسیران خاک با گذشت باش، چرا که برای اسیر خاک بدتر از اینکه دستش از دنیا کوتاه باشد و گناه کار و بیچاره هیچ نیست.