شهرآشوب

سلام

مدتی است که فرهنگ خاص - گند و منحط غربی به عشق برتری جویی و ادعا طلبی بازی برخطی را ارایه کرده که هدف و نهایت اون غارت و قتل نیروهای افرادی است که در دو طرف اون کودکان معصوم - نوجوانان حساس و جوانان مستعدی قرار دارند که با این بازی روحیه اش دچار تاثیر و کدورت می گردد.

در این بازی بعضی از بازیکنان چنان بی رحمند که هیچ التماس و التجایی را بر نمی تابند و با بی رحمی هر چه تمام تر به قربانی حمله می کنند.

در صفحه اطلاعات بسیاری از کاربران جملات بسیار بدی چون:

این روزها خیلی ها از ما می ترسند.

به ما التماس نکنید.

ما چون گرگ هستیم.

نگاه چپ به ما حذف از بازی را به دنبال دارد

و...

تو این محیط خواهش - التماس - عذرخواهی معنا و مفهومی ندارد.

حتی اگر به کسی حمله نکرده باشی.

فقط کافی است که بازیکنی با تو بد شود و به هم اتادی هایش هم بگوید و این شروع عملیات است.

چیزی که مهمه اینه که اخلاق تو هر محیطی که طرفش انسانه و روحیه اون هست حکم بر رحم و انصاف می کنه

چیزی که در این بازی جایگاهی نداره

من معتقدم که اگه طرف بازیکن کامپیوتر باشه حق با همه اونهایی که می گن قانون بازی بی رحمی و غارته - روش مناسب و درستیه.

اما تو این بازی که نزدیک به ۳۰ هزار کودک - نوجوان و جوان ایرانی دارند بازی می کنند فقط یک چیزی حرف اول رو می زنه اگه می خواهی پیشرفت کنی :

قبل از هر اقدامی جاسوسی کن

سپس حمله کن

دوم غارت کن

سوم خراب کن

چهارم نابود کن

تا پیروز شوی

چیزی که هیچ کجای تاریخ سراسر شکوه و عظمت ما ایرانیان به این حجم یافت و اتفاق نیفتاده است. (البته به صورت گسترده و زیاد).

متاسفانه بنیاد ملی بازیهای رایانه ای هم به این بازی نشان بازی ملی داده است.

بی منطقی و کم اطلاعی تصمیم گیران این مجموعه برای من با این اقدام اظهر من الشمس شده است.

بازیی تایید ملی می گیرد که :

منطبق با فرهنگ اون ملت باشه

رویه سازنده و پیشرفت دهنده  اون بیشتر  از تاثیرات تخریب گرش باشد.

عوامل قانون مندی و قانون پذیری در آن آموزش و توجه به آن شاخص باشه.

در حالی که این بازی درست برعکس موارد فوق است.

باشد تا دیر نشده درقبال این بی توجهی اقدامی اساسی و مناسب صورت گیرد.